Zaterdagmiddag werd in het witte kerkje in Simonshaven het Augusta Peaux Festival geopend door wethouder Jeroen Postma. Augusta Peaux werd in 1859 in Simonshaven geboren in de pastorie van het dorp. Augusta was dichteres en vertaalster; ze publiceerde verschillende gedichtenbu...
Zaterdagmiddag werd in het witte kerkje in Simonshaven het Augusta Peaux Festival geopend door wethouder Jeroen Postma. Augusta Peaux werd in 1859 in Simonshaven geboren in de pastorie van het dorp. Augusta was dichteres en vertaalster; ze publiceerde verschillende gedichtenbundels. Haar vader was de predikant in het kerkje in die periode in Simonshaven. De inmiddels 8e editie van het, ditmaal zon overgoten festival, wordt gehouden ter ere van deze oud-inwoonster van Simonshaven.
Het festival vond op verschillende locaties in Simonshaven plaats. De officiële opening in het kerkje werd druk bezocht. De wethouder sprak vol lof over de inzet van alle betrokkenen om dit festival mogelijk te maken: ‘Dit geeft een bijdrage aan de dichtkunst in Nederland.’ De huidige bewoonster van de pastorie Lesley Sandford overhandigde de in het Italiaans uitgebrachte gedichtenbundel aan de wethouder. Hierna kwam de stadsdichter van Nissewaard aan het woord. Hij las, met Rotterdams accent, een gedicht voor. Er werd ook een stuk uit het eigen werk van Augusta ‘Afscheid’ genaamd, voorgedragen. En in dit doorlopende thema van het festival werd door zangeres Clementine gezongen.
In de pastoriewoning en omliggende tuin waren allerlei voordrachten en kleine optredens. Er waren poezië hoekjes, een muziekhoek achter in de tuin en een schilderhoek in de voortuin. Hier werden ook vol overgave, voordrachten gegeven werden. Afwisselend met de optredens van een bandje die Franse musettes speelden.
Augusta Peaux was naast dichteres en vertaalster ook schilderes. Ze schilderde landschappen welke vaak een wat melancholieke ondertoon hadden. Ze was van Franse afkomst, haar overgrootvader kwam uit Frankrijk. Augusta ging als een van de eerste meisjes in haar tijd naar de mms; middelbare meisjesschool, waar ze ook haar onderwijsakte Frans haalde. Hierna ging ze naar de kunstnijverheidsschool. Haar werk kreeg niet de aandacht die het verdiende. Maar zelf wilde ze ook niet te veel ruchtbaarheid en aandacht, en leefde ze een vrij teruggetrokken leven. Ze overleed op 23 februari 1944.
