Het stof rond het plotselinge vertrek van raadslid Remon van Bree (49) uit de fractie van VOOR Nissewaard, is inmiddels neergedwarreld. Maar er blijven nochtans enkele vragen onbeantwoord. Vragen van burgers, kiezers dus, en die moeten natuurlijk beantwoord worden. Onafhankeli...
Het stof rond het plotselinge vertrek van raadslid Remon van Bree (49) uit de fractie van VOOR Nissewaard, is inmiddels neergedwarreld. Maar er blijven nochtans enkele vragen onbeantwoord. Vragen van burgers, kiezers dus, en die moeten natuurlijk beantwoord worden. Onafhankelijk correspondent Joop van der Hor ging met de hoofdrolspelers in gesprek.
Door: Joop van der Hor
Alles leek voor de buitenwacht dik in orde te zijn. Elke zaterdag waren de raads- en steunleden van VOOR Nissewaard (VN) op de weekmarkt van Spijkenisse te vinden in hun welbekende witte jasjes met daarop het logo van de trotse oppositiepartij die haar eigen onafhankelijke koers volgt. In de raad liet zij een ander, fris geluid horen en stelde meerdere malen de coalitie kritische vragen. Ook richtte zij hun politieke pijlen soms rechtstreeks of via de lokale media richting het college van B&W. In het laatste geval vooral vanwege hun manier van communiceren of erger; het niet communiceren. Want het gebeurde meerdere malen dat gestelde vragen naar de zin van VOOR Nissewaard niet of niet volledig werden beantwoord. ‘Wij zijn voor transparantie en openheid’ liet Roy Masthoff dan strijdlustig weten. Toen echter op 5 juni zonder duidelijke opgaaf van reden raadslid Remon van Bree van het ene op het andere moment uit de fractie stapt en ‘over loopt’ naar Nissewaard Lokaal, wordt er op de website van VOOR Nissewaard met geen woord hierover gerept. Alleen de foto van het ‘afvallige’ raadslid is, zonder enige toelichting, verwijderd en doet VN er verder het zwijgen toe. Wel verschijnt er een stukje tekst op Facebook waarin VOOR Nissewaard aangeeft zelf niet te weten vanwaar deze plotselinge overstap.
We bellen zelf met Remon van Bree. Die beweerd bij hoog en laag dat er geen ruzie tussen hem en de overige fractieleden is geweest. ‘Ik ben het gewoonweg niet eens met de werkwijze binnen ‘VOOR”. Dat heb ik ook meerdere malen aan Stephan van Uden en Roy Masthoff laten weten, echter alles bleef bij hetzelfde. Ik houd er ook niet van om ‘op de man te spelen’. Als oppositiepartij heb je misschien die rol, maar het is de manier waarop dit soms wordt gedaan. En laat duidelijk zijn, die manier is niet de mijne. Er gaan immers ook heel veel dingen goed.’ Van Bree doelt hiermee op het strijdbare geluid van de, met Esther Mentink-Boers meegetelde drie raadsleden richting bepaalde portefeuillehouders welke, volgens hen, niet volledig, onjuist of in het geheel niet reageren of antwoorden op (schriftelijk) gestelde vragen van VOOR Nissewaard.
Van Bree vervolgd: ‘De morele druk welke ik voelde, om wekelijks op de markt aanwezig te moeten zijn om in contact te treden met het publiek, is naast mijn werk als zelfstandig ondernemer en aandacht voor het thuisfront, voor mij teveel geweest. Ik heb overigens grote waardering voor de anderen die wel elke week op de markt aanwezig zijn, zich herkenbaar laten zien en in discussie met het publiek gaan.’
Fractievoorzitter Stephan van Uden reageert hierop als door een wesp gestoken; ‘Morele druk? Kom zeg, dat is zijn beleving. Er is geen enkele sprake van welke druk dan ook vanuit onze kant op Remon uitgevoerd, eerder het tegendeel. Hij wist van tevoren waaraan hij begon. Remon is in alles gekend en heeft in alles een net zo’n grote stem en invloed gehad als wij. Hij heeft niets hoeven te doen wat hij niet wilde. Ook niet wekelijks op de markt staan. ‘Dat hoef jij niet te doen, dat doen wij wel’ hebben we tegen hem gezegd toen dit ter sprake kwam. ‘Neem je tijd en ruimte. Zet je in waar je kunt, doe rustig aan. Dus hoezo ‘morele druk?’.
Partijvoorzitter Roy Masthoff neemt het gesprek over; ‘VOOR Nissewaard is een partij in de oppositie en ja, dan heb je een andere rol als een partij die lid is van de coalitie en dat weet Remon.’
Remon van Bree geeft aan ‘het spel’ wat volgens hem absoluut geen vooropgezet spel is geweest, netjes te hebben gespeeld. ‘Ik had verder als eenmansfractie kunnen gaan. Maar ik wil echte invloed hebben binnen het bestuurlijk apparaat. Want wat wil je nou bereiken als eenmansfractie in de oppositie? Dat leidt alleen maar tot nog meer versnippering binnen het politieke bestel en daar help je de bewoners van Nissewaard niet mee. Ik wil mijn verkiezingsbelofte waar maken en mij zo goed als mogelijk blijven inzetten voor alle bewoners van Nissewaard. Ik denk dan ook dat mijn manier van politiek bedrijven het beste tot z’n recht komt bij Nissewaard Lokaal.’ Hij geeft aan wel overdacht te hebben gehandeld door als eerste burgemeester Foort van Oosten in kennis te stellen om pas daarna aan de deur van Lokaal Nissewaard te kloppen met de vraag of hij daar welkom was. “Toen dat zo was heb ik alles netjes afgehandeld. Ik heb de website waarvan ik tot dan het beheer over had, overgezet, documenten overgedragen en mijn financiële verplichtingen jegens mijn oude partij voldaan.’ Op de vraag waarom hij dan niet ook netjes voortijdig zijn voormalige mede partijgenoten heeft geïnformeerd, zwijgt hij. ‘Er is geen ruzie en die gaat er wat mij betreft ook niet komen. Ik wens VOOR Nissewaard alle goeds en ben hen dankbaar voor de destijds geboden kans.’
Masthoff en Van Uden blijven bij hun eerdere verklaring dat zij zich volkomen overdonderd voelden toen zij met het opstappen van Remon van Bree werden geconfronteerd. ‘Echt, we hebben dit niet zien aankomen. Een week of wat ervoor liepen we nog de polonaise op zijn huwelijksfeest. Pas toen hij vlak voor de fractievergadering uit het niets de mededeling deed uit de fractie te stappen en de zaal daarop verliet werd het duidelijk.’ Duidelijk wat? ‘Nou dat alles is voorgekookt. Zoiets besluit je niet in een paar uurtjes tijd’ aldus Stephan van Uden die, net als van Roy Masthoff, hun voormalige collega het allerbeste toewensen. ‘Buiten de raadszaal kunnen we best vrienden blijven, maar binnen de raadszaal zijn er nu verschillen. Daar zullen zowel Remon als wij aan moeten wennen en mee leren leven.’
